هوالغفار
سلام. معمولا رسمه در آستانه ی سال جدید نگاهی به وقایع سالی که گذشت هم می اندازند. ما هم نیم نگاهی به گروه فیزیولوژی دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۷ داریم. توصیه می کنم اگر همزمان با افزایش حس نوستالوژی در شما فشار خونتان هم بالا می رود ادامه ی مطلب را نخوانید!
اللهم عجل لولیک الفرج
برای کودکان غزه
همیشه وقتی روضه ی حضرت علی اصغر را می شنیدم، نمی توانستم به خوبی قساوت حرمله و مظلومیت اباعبدالله را درک کنم.اما با دیدن تصاویر شهادت شما برایم مسجل شد که "بل هم انعام اضل" یعنی چه. محرم امسال ما، حال و هوای دیگری دارد. امسال روضه ها و مداحی ها برای ما مجسم شده. امام ما در ابتدای سال نو قمری و شما در آغاز سال نو میلادی در دفاع از آرمان هایتان می جنگید. از روز دوم خاندان رسول الله در محاصره بودند، شما هم یک ماه است در محاصره اید. از روز هفتم کودکان امام حسین (ع) آب نداشتند، شما نیزمدت هاست غذایی برای خوردن ندارید. اگر آن روز اهل بیت پیامبر را خارجی نامیدند، اگر آن روز فرزندان حضرت زهرا را خارج از دین دانستند، امروز نیز سران اعراب به دشمنان شما یاری می رسانند امروز نیز صهیونیست های ملعون کشتار شما را نشانه ی آزادی و حق مسلم خود و جنگ ارزش ها می دانند.
اما صبور باشید. بر خدا توکل کنید که او برای بندگانش کافیست. و بدانید اگر تمام دنیا و همه ی سازمان های به اصطلاح حقوق بشر و انسان دوست در سکوت و خفقان فرو رفته اند، در گوشه ای از دنیا قلب مردمان این سرزمین برای شما می تپد...
به امید آزادی قدس شریف
http://gaza.ir آدرس سایت بمب گوگلی غزه
اى حسين!
تو در اين دشت، چه خواندى كه هنوز
سنگهاى «جبل الرّحمه» از گريه تو نالانند؟
در دعاى عرفه،
تو چه گفتى، تو چه خواندى كه هنوز
تب عرفان تو در پهنه اين دشت به جاست؟
حسین (ع) یک درس بزرگ تر از شهادتش به ما داده است، و آن "نیمه تمام گذاشتن حج" ! و به سوی شهادت رفتن است...تا به همه ی حج گزاران تاریخ، مومنان به سنت ابراهیم بیاموزد که اگر امامت نباشد، اگر رهبری نباشد، اگر هدف نباشد، اگر حسین نباشد و اگر یزید باشد، چرخیدن بر گرد خانه ی خدا با خانه ی بت مساوی است
روز عرفه، روز رحمت عام الهى است، دعاى در اين روز نيز، زمينهساز تجلى مغفرت و آمرزش خدا نسبت به بندگان است. هیچ دعایی بهتر از دعای حسین بن علی (ع )در سرزمین عرفات نقل نشده است.
دانشگاه گیلان با همکاری انجمن علوم باغبانی ششمین کنگره علوم باغبانی ایران
را برگزار می نماید.
عناوین ارسال مقاله درزمينه هاي تخصصي گياهان سبزي، ميوه، زينتي و دارويي
زمان:22 - 25 تيرماه 1388
مکان:رشت، دانشكده علوم كشاورزي دانشگاه گيلان
برای ثبت نام و ارسال مقاله به سایت انجمن علوم باغبانی مراجعه شود.www.irshs.ir
اولین درس تخصصی که در دوران لیسانس در دانشگاه ما، ارائه شد مورفولوژی گیاهی بود. جلسه اول، مهمترین منبعی که استادمون معرفی کرد کتاب "گیاه شناسی پایه" تالیف دکتر قهرمان بود.استادمون خیلی از دکتر تعریف می کرد. از آن زمان علاقه زیادی پیدا کرده بودم تا دکتر را ببینم. چند سال بعد، آرزویم تحقق یافت و در ترم اول کارشناسی ارشد، با دکتر درس داشتم. گرچند که ۴ جلسه بیش تر طول نکشید.
دکتر احمد قهرمان از میان ما رفت. اما آن قدر برای ما و نسل های بعدی یادگاری گذاشته که فراموش نشود...
در ادامه بیوگرافی و مصاحبه سایت تبیان با دکتر قهرمان را در سال ۸۳ می خوانید
بال های آگاهی من
اقتدار پروازم،
در وسعت بلا، در هوای طوفانی عشق تو شکست.
و باران چشم هایم را به آسمان و به دریا و به روح سبز جنگل، سپرد.
اکنون در سینه خسته ی من، جوانه های تمنا شکفته است.
باور نمی کردم که در نهایت می توان آغاز شد.
راستی ای التهاب دل انگیز!
با دل های شکسته و اشک های سرشار چه می کنی؟
چقدر مهربان به من آموختی که پلاس کهنه ی رنج ها را راحت بپوشم.
و راحتی را از شاخه ی رنج های صمیمی بچینم
و خشنودی را با زبان درد مزمزه کنم و راه بیفتم.
در جنگل محبت تو، زشتی ها و رنج ها، زیبا روییده اند،
در آسمان عنایت تو، پرنده های عاجز، به معراج اقتدار رفته اند.
در دریای طوفانی فیض، راستی چقدر آرامش گسترانیده اند
آیا در این ضیافت سرشار
مرا تنها و خالی می گذاری؟
علی صفایی حائری (عین. صاد)
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد
سلام.عید رسالت آخرین رسول خدا مبارک.
شاید این جمله را شنیده باشید که اگر رسول خدا از دنیا نرفته بودند ما امروزه جلد دوم قرآن را هم می خواندیم...
شاید یکی از مهمترین کارهایی که بتوان در روز عید مبعث انجام داد(به جز استفاده از تعطیلی) این باشد که کمی در مورد این سوال که آیا قرآن به حضرت محمد (ص) وحی شده یا تجربه دینی آن حضرت بوده؟ ؟
ادامه مطلب را هم ببینید
امسال نوزدهمین سالگرد از دست دادن عزیزی است که هر چه می گذرد ابعاد بیشتری از شخصیت بزرگ او روشن می گردد. در آن موقع بعضی از ما ها هنوز مدرسه نمی رفتیم اماشاید شبی را که گفتند برای امام دعا کنید یادمان باشد و روزی را که پیر و جوان بزرگ و کوچک در غم او می گریستند.امروز مصلی برای ما یادآورنمایشگاه کتاب است و برای بزرگترهایمان یادآور وداع آخر با امام.امروز نام امام برای ما یادآور ۱۲ بهمن و سرود های تکراری تلویزیون است و برای بزرگترهایمان یادآور اعلامیه های آگاه کننده و افشاگری بر ضد رژیم پهلوی.امروز ما در حالی از نقد عملکرد امام سخن بر می آوریم که هنوز بزرگترهایمان از دور اندیشی و تصمیمات آگاهانه او می گویند....
امروز تصور بعضی ها این است که امام و دوران او تمام شده و امروز دوران مدرنیته است.اما سوال اساسی این است که ما چقدر از آن دوران و از امام خمینی شناخت داریم که بتوانیم در مورد او قضاوت کنیم؟ آیا نهضت و اندیشه های خمینی به یک جریان تبدیل نشده ؟ نمی گوییم او معصوم بوده و خطا نداشته اما آیا نتوانسته بهترین تصمیمات را در بدترین شرایط بگیرد؟
و شاید بتوان گفت که امروز خمینیسم در سراسر جهان در حال گسترش است....
۱.عنوان برگرفته از مقاله ای با همین نام از شهید آوینی می باشد.
۲.مطالب نوشته شده نظرات شخصی می باشد.
مقالات و سایت هایی در مورد امام خمینی در ادامه مطلب
دوست عزیز شما چطور شما تشخیص می دهید که من و شما جزء افرادی نیستیم که با شمشیر امام زمان سر هایمان از بدنهایمان جدا نشده تا دنیا به نهایت خوبی برسد؟یعنی فکر می کنید چه تعداد از افراد باقی بمانند؟
خیلی فکر کردم که چرا این ذهنیت پیش آمده؟ مگر نه اینکه اسلام دین رحمت است ؟ مگرنه این که در سیره ی پیامبر گرامی اسلام و اهل بیت آن حضرت به کرات از فضایل اخلاقی و مهربانی آن ها یاد شده؟مگر نشنیده ایم که پیامبر ما وقتی یک روز آن یهودی بر سرش شکمبه و زباله نریخت سراغ او را گرفت و هنگامی که با خبر شد او بیمار است به عیادتش رفت؟ و هزاران هزار از این واقعه ها را مورخان ثبت کرده اند....
پس چرا ما فکر می کنیم که فرزند پیامبر مهربان ما فقط برای خونریزی و نبرد ظهور خواهد کرد؟ با این وصف ما نباید برای ظهور او دعا کنیم؟ آیا آخرین منجی فقط برای نجات عده ی قلیلی خواهد آمد؟
لطفا ادامه مطلب را هم بخوانید
در کوه های قفقاز افسانه ای وجود دارد که می گوید دانه های کِفیر هدیه ای است از حضرت محمد (ص) به پیروان مسیحیت که چگونگی مصرف آن را به آنها آموخته و آموزش روش تهیه ی آن را به دیگران اکیداً ممنوع کرده است و بیان داشته دانه های کفیر را به کسی ندهند، زیرا از قدرت سحرآمیز آن خواهند کاست. همین مسأله باعث شد که دانه های کفیر و روش آماده سازی آن برای سال های متمادی به صورت یک راز باقی بماند.
دانه های کفیر، خوشه هایی از میکروارگانیسم ها هستند که به وسیله ی یک شبکه ی پلی ساکاریدی کنار هم قرار گرفته اند. بیش از هزاران سال است که از مصرف کفیر می گذرد و ثابت شده است که میکروارگانیسم های کفیر، بیماری زا نیستند و حتی دیده شده رشد بعضی از باکتری های بیماری زا مثل سالمونلا و شیگلا در شیری که با دانه های کفیر تلقیح شده متوقف می شود. شبکه ی دانه های کفیر از 13 درصد پروتئین و 24 درصد پلی ساکارید تشکیل شده است. عمده ی پلی ساکارید آن محلول در آب است که "کفیران" نامیده می شود. چندین گونه لاکتو باسیلوس این پلی ساکارید را تولید می کنند.
زیباترین بهارم پایان انتظار است هرگاه رسد نگارم بهار در بهار است
انتظار یعنی چشم داشتن و چشم به راه بودن. چشم داشت یک تحول، یک رویداد خوب،... یا چشم به راه یک آینده مطلوب، چشم به راه یک منجی. به این معنا انتظار ، مفهومی است که با نهاد همه ی انسان ها عجین شده است و می توان گفت که همه ی انسان ها به نوعی منتظرند.
ناگفته نماند که این امید به آینده و انتظار تحقق فردای بهتر، خود ریشه در کمال جویی انسان که یک ویژگی فطری است، دارد. انتظار و چشم به راه آینده بودن شعله ای است در وجود انسان که هر چه فروزان تر و پر فروغ تر باشد، تحرک و پویایی او نیز بیشتر خواهد بود و هر چه این شعله به سردی و خاموشی بگراید، تلاش و فعالیت انسان نیز کاستی می پذیرد.
